Funkcje pęcherza moczowego i nerek

Nerki są kluczowymi organami w układzie wydalniczym człowieka, pełniącym wiele ważnych funkcji, w tym filtrację krwi, usuwanie produktów przemiany materii, regulację bilansu wodno-elektrolitowego oraz równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Nerki produkują mocz, który następnie jest transportowany do pęcherza moczowego przez moczowody.

Pęcherz moczowy jest mięśniowym workiem, którego główną funkcją jest przechowywanie moczu do momentu, gdy staje się to dla nas wygodne, aby go wydalić. Pęcherz może rozciągać się, aby pomieścić rosnącą ilość moczu. Proces oddawania moczu jest kontrolowany przez skomplikowany system nerwowy, który pozwala na świadome zwolnienie mięśni zwieraczy i opróżnienie pęcherza.

Mocz zdrowej osoby powinien być przejrzysty, z barwą słomkowo-żółtą. Ma charakterystyczny, ale delikatny zapach amoniaku, który nie jest silnie nieprzyjemny. Kolor i zapach moczu mogą się zmieniać w zależności od diety, stopnia nawodnienia i przyjmowanych leków (np. przyjmuje barwę różową po zjedzeniu buraków lub brzydko pachnie po niektórych antybiotykach z grupy penicylin).

Zmiany w moczu, które powinny nas zaniepokoić:

Zmiana koloru:

Ciemnożółty lub pomarańczowy mocz może wskazywać na niedostateczne nawodnienie.

Czerwony lub brązowy mocz może być sygnałem krwi w moczu (hematuria) lub problemów z wątrobą.

Mętny mocz może sugerować infekcję dróg moczowych.

Zmiana zapachu:

Silny, nieprzyjemny zapach może wskazywać na infekcję lub obecność pewnych substancji w diecie.

Pojawienie się dodatkowych elementów:

Piana na powierzchni moczu może sugerować białkomocz, czyli obecność białka w moczu.

Widoczne ślady krwi mogą wskazywać na infekcję, kamienie nerkowe lub inne stany wymagające oceny medycznej.

Zmiany w częstości oddawania moczu:

Częste oddawanie małych ilości moczu może wskazywać na infekcję pęcherza lub przerost prostaty u mężczyzn.

Trudności w rozpoczęciu mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, ból lub pieczenie podczas oddawania moczu również powinny zaniepokoić. Natomiast ból w okolicy dolnego odcinka kręgosłupa, zwłaszcza kłujący i nasilający się przy oddychaniu, może świadczyć o ostrym zapaleniu nerek lub kamicy nerkowej. Aby zapobiegać tym stanom chorobowym, warto zastosować terapie naturalne, które są bezpieczne. Warto sięgnąć po produkty roślinne, takie jak żurawina, pokrzywa oraz liść brzozy. Produkty ziołowe można stosować przez dłuższy czas bez konsekwencji, że bakterie uodpornią się na ich działanie, jak w przypadku zastosowania antybiotyków.

Wszelkie nietypowe zmiany w wyglądzie, zapachu czy częstości oddawania moczu są powodem do konsultacji z lekarzem, ponieważ mogą wskazywać na potrzebę dokładniejszej diagnostyki i ewentualnego leczenia.

Ból w okolicy dolnego odcinka kręgosłupa, zwłaszcza kłujący i nasilający się przy oddychaniu, może świadczyć o ostrym zapaleniu nerek lub kamicy nerkowej. Aby zapobiegać tym stanom chorobowym, warto zastosować terapie naturalne, które są bezpieczne. Warto sięgnąć po produkty roślinne, takie jak żurawina, pokrzywa oraz liść brzozy. Produkty ziołowe można stosować przez dłuższy czas bez konsekwencji, że bakterie uodpornią się na ich działanie, jak w przypadku zastosowania antybiotyków.

Medycyna naturalna daje nam szereg rozwiązań w leczeniu tych chorób, stosując mieszanki ziołowe o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, przeciwkamiczych oraz moczopędnych, z których możemy skorzystać.

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) – według wielu to jedna z najbardziej wartościowych roślin leczniczych jakie znamy. Jest najlepszą oczyszczającą i krwiotwórczą rośliną leczniczą. Ma korzystny wpływ na trzustkę, obniża poziom cukru i cholesterolu we krwi, leczy choroby i zapalenia dróg moczowych. Sok z pokrzywy oraz wyciągi wodne hamują wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych mocznika i chlorku sodu przez  zwiększają ich wydalanie z moczem.

Ciekawostką jest , że pokrzywa należy do roślin synantropijnych, czyli przystosowujących się do życia w środowisku silnie przekształconym przez człowieka. Skład chemiczny liści pokrzywy: witaminy (B2,C,K,B5), kwasy organiczne (hydroksybenzoesowy,protokatechowy,kawowy),karotenoidy(karoten, ksantofil, likopen,luteina),flawonoidy(kwercetyna, kemferol, rutyna),garbniki(taniny), związki organiczne(chlorofil, skopoletyna. leukotrieny) oraz minerały:Mn,Fe,Cu,Zn,Mo,Co,Ni,Se,Al,Sn.

Ze względu na swój bardzo bogaty i wartościowy wykazuje bardzo szerokie działanie farmakologiczne: przeciwhistaminowe, przeciwzapalne,przeciwreumatoidalne (przy uszkodzeniach mechanicznych oraz przy tzw. łokciu tenisisty), antyoksydacyjne( obecność związków fenolowych),antyagregacyjne (flawonoidy), diuretyczne , ale jednocześnie zmniejszające częstość oddawania moczu u pacjentów z przerostem prostaty. Pokrzywa obniża podwyższone poziomy wapnia , szczawianu i kreatyniny w moczu, znacznie zmniejszając ich osadzenie w nerkach. Ponadto ma właściwości protekcyjne( na wątrobę),przeciwnowotworowe,przeciwbakteryjne. Ten cudowny chwast może być bezpiecznie stosowany przez długi okres czasu – nawet do 24 miesięcy pacjenci nie mają żadnych skutków ubocznych.

Surowcem zielarskim jest liść pokrzywy (Urticae folium) a także korzeń (Urticae radix).  Korzenie pokrzywy zawierają również cenne związki o charakterze lipidów i steroli, polisacharydy, rozpuszczalną krzemionkę, kwasy organiczne oraz sole mineralne. Wiele badań naukowych prowadzi się nad wykorzystaniem preparatów z korzenia i kłącza pokrzywy w łagodzeniu dolegliwości spowodowanych przerostem gruczołu krokowego. Ekstrakty zmniejszają obrzęk i stan zapalny gruczołu krokowego, poprawia się kontrola nad oddawaniem moczu.

Żurawina surowiec roślinny, który jest cenny w przypadku chorób układu moczowego. To roślina bardzo przydatna zwłaszcza w leczeniu zakażeń dróg moczowych. Surowcem zielarskim jest owoc żurawiny (Oxycocci Fructus), a także liście żurawiny (Oxycocci folium). Żurawina to roślina o delikatnych pędach i różowych kwiatach, owocem jest czerwona kulista jagoda o kwaśnym smaku. W Polsce rośnie na glebach kwaśnych, wilgotnych, w bagiennych lasach, a także może być uprawiana w przydomowych ogródkach. Owoce żurawiny zawierają wiele cennych składników m.in. kwas benzoesowy, ursolowy, jabłkowy, cytrynowy, które obniżają pH moczu, goryczki, garbniki,flawonoidy i arbutynę. W kwaśnym środowisku bakterie chorobotwórcze penetrujące drogi moczowe oraz pęcherz tracą, zdolność do zasiedlania ich ścian i przez co szybciej wydalane są z moczem. Problemem dla lekarzy i pacjentów są powracające zapalenia pęcherza i infekcje dróg moczowych. Jak przerwać cykl: infekcja-antybiotyk-infekcja? Wyjściem są stare, naturalne środki, ale przetestowane przez współczesną medycynę . Pokazano mechanizmy działania antyadhezyjnego. W owocach żurawiny są polimery katechinowe . Związkiem działającym antyadhezyjnie jest polimer proantocyjanidynowy składający się z 4 lub 5 jednostek epikatechiny z dimerem typu A2 na końcu.

Wywar i sok z owoców działa ściągająco na przewód pokarmowy, napotnie, przeciwgorączkowo , przeciwzapalnie , przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie. Wyciągi z żurawiny działają moczopędnie i odtruwająco oraz antyseptycznie w obrębie układu moczowego.

Przepis na nalewkę z owoców żurawiny:

NALEWKA ŻURAWINOWA:

100 g świeżych owoców żurawiny po umyciu i wysuszeniu lub 50 g owoców wy-

suszonych umieścić w jednolitrowym słoju i zalać 0,5 litrem 40 % czystej wódki.

Dodać 2-3 goździki. Przenieść na 2-3 tygodnie w ciepłe i zaciemnione miejsce. Po

upływie tego czasu masę ziołową wycisnąć, a wyciśnięty sok wymieszać z odlaną

wcześniej nalewką. W rondelku podgrzać 100 ml wody ze 100 g cukru. Lekko cierpką

nalewkę wymieszać z syropem i przefiltrować przez gęstą gazę lub bibułę filtracyjną. Po przestudzeniu przelać do butelek z ciemnego szkła i szczelnie zamknąć.

SPOSÓB UŻYCIA, DZIAŁANIE I ZASTOSOWANIE NALEWKI ŻURAWINOWEJ:

Pic po 10-15 ml (pół małego kieliszka 25 ml), 1-2 razy dziennie, jako środek wzmacniający, witaminizujący i zapobiegający infekcjom układu moczowego. Nalewka posiada właściwości odtruwające, ściągające i dezynfekujące. Pobudza trawienie i wzmacnia organizm. Działa przeciwbakteryjnie. Zawarte w niej składniki przeciwdziałają przyleganiu bakterii do ścian błony śluzowej układu moczowego. Zaleca się ją w stanach zapalnych nerek, pęcherza i moczowodów. Jest to także  środek profilaktyczny.

 

Brzoza (Betula spp.) to drzewo należące do rodziny brzozowatych (Betulaceae), znane i cenione w tradycyjnej medycynie za swoje liczne właściwości zdrowotne. W lecznictwie wykorzystuje się głównie liście, sok (tzw. oskołę), pąki, a czasami również korę brzozy. Każda z tych części rośliny ma swój unikatowy skład i działanie.

Skład chemiczny

Liście brzozy zawierają flawonoidy (np. hiperozyd, kwercetynę), saponiny, witaminę C, olejki eteryczne, garbniki oraz sole mineralne (w tym dużą ilość potasu). Znajdziemy w nich także betulinę i kwas betulinowy.

• Sok brzozowy (oskoła) jest bogaty w cukry (glukozę i fruktozę), kwasy organiczne (np. kwas jabłkowy), minerały (potas, magnez, wapń), aminokwasy oraz witaminy (zwłaszcza witaminę C).
• Pąki brzozy zawierają olejki eteryczne, żywice, flawonoidy i saponiny.
• Kora brzozy zawiera betulinę, substancję o silnych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych oraz wspomagającą regenerację skóry.

Działanie

Działanie moczopędne:

• Liście brzozy są tradycyjnie stosowane jako naturalny diuretyk, wspomagający wydalanie nadmiaru wody z organizmu. Dzięki temu mogą przyczyniać się do obniżenia ciśnienia krwi oraz oczyszczenia organizmu z toksyn.

Właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe:

• Sok brzozowy oraz ekstrakty z pąków i kory mają działanie przeciwzapalne, dlatego mogą być pomocne w łagodzeniu stanów zapalnych stawów i mięśni.

Wsparcie dla skóry:

• Betulina i kwas betulinowy obecne w korze brzozy wykazują działanie regenerujące, co sprawia, że preparaty z brzozy są polecane do pielęgnacji skóry problematycznej, w tym przy łuszczycy czy egzemie.

Detoksykacja:

• Związki aktywne w liściach brzozy wspierają funkcjonowanie wątroby i nerek, przyczyniając się do lepszego oczyszczania organizmu z substancji szkodliwych.

Wsparcie odporności:

• Sok brzozowy, dzięki zawartości witamin i minerałów, może wspomagać system immunologiczny.

Właściwości antyoksydacyjne:

• Flawonoidy i inne związki roślinne obecne w brzozie mają działanie antyoksydacyjne, chroniąc komórki przed uszkodzeniami spowodowanymi przez wolne rodniki.

Przy stosowaniu preparatów z brzozy, zwłaszcza w formie diuretycznej, ważne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia oraz, w przypadku długotrwałego stosowania, konsultacja z lekarzem lub specjalistą zielarstwa. Należy również pamiętać, że naturalne nie zawsze oznacza całkowicie bezpieczne dla każdego, szczególnie dla osób z określonymi schorzeniami czy przyjmujących leki na stałe.

Skrzyp polny (Equisetum arvense) jego nazwy ludowe to chwoszcz,jodełka, jedlina polna, koński ogon.

Skład chemiczny

1. Krzemionka (kwas krzemowy): Skrzyp polny jest jednym z najlepszych źródeł krzemionki, co jest rzadkością w świecie roślin. Krzemionka jest niezbędna dla zdrowia skóry, włosów, paznokci oraz kości.
2. Flawonoidy: Posiadają właściwości antyoksydacyjne, przeciwzapalne i diuretyczne.
3. Saponiny: Związki te wspomagają działanie przeciwzapalne i diuretyczne.
4. Alkaloidy: Związki organiczne o różnorodnym działaniu, w tym na układ nerwowy.
5. Minerały: Skrzyp jest bogatym źródłem minerałów, w tym potasu, magnezu, wapnia i żelaza.
6. Witaminy: Zawiera niewielkie ilości witamin, głównie z grupy B.
7. Kwas nikotynowy i kwas askorbinowy: Działają wzmacniająco na układ naczyniowy i przyczyniają się do poprawy przepływu krwi.

Działanie:

1. Wzmacnianie włosów, skóry i paznokci: Dzięki wysokiej zawartości krzemionki, skrzyp polny pomaga w utrzymaniu zdrowia i siły włosów, paznokci oraz elastyczności skóry. Krzem wspiera także regenerację tkanki łącznej.
2. Działanie diuretyczne: Skrzyp polny jest często wykorzystywany jako naturalny diuretyk, co sprawia, że może być pomocny w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu oraz w oczyszczaniu dróg moczowych.
3. Wsparcie dla układu kostnego: Zawarty w skrzypie krzem wpływa na wzrost i regenerację tkanki kostnej, może być więc pomocny w profilaktyce osteoporozy.
4. Właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne: Ekstrakty ze skrzypu mogą wspierać leczenie stanów zapalnych i infekcji, zwłaszcza w obrębie układu moczowego.
5. Wsparcie gojenia ran: Skrzyp może przyspieszać gojenie się ran, oparzeń i innych uszkodzeń skóry dzięki właściwościom regenerującym.
6. Działanie antyoksydacyjne: Flawonoidy i inne związki przeciwutleniające pomagają zwalczać wolne rodniki, chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym.

Skrzyp polny jest stosowany zarówno wewnętrznie, w formie naparów czy ekstraktów, jak i zewnętrznie, w kosmetykach czy jako dodatek do kąpieli. Przy wewnętrznym stosowaniu skrzypu ważna jest umiarkowana dawka, ponieważ nadmierne spożycie może prowadzić do utraty potasu i innych niepożądanych efektów.

Ziele znane od dawnych czasów dzięki właściwościom hamującym krwawienia, krwawe wymioty, gojącym rany, nawet zastarzałe i gnijące. Skrzyp wykazuje działanie regenerujące i gojące tkankę płucną , naczynia krwionośne oraz tkankę kostną i chrzęstną . Nieoceniony jest jego wpływ na układ moczowy , działa odwadniająco i przeciwobrzękowo,odtruwająco, przeciwzapalnie i rozkurczająco mięśnie gładkie oraz herbatka ze skrzypu wypłukuje piasek z nerek i rozpuszcza kamienie nerkowe moczanowe. Maria Treben poleca gorące półkąpiele ze skrzypu oraz picie przy tym łykami herbatkę ze skrzypu , wstrzymywać mocz po to by oddać go “pod ciśnieniem” i zwykle wtedy schodzą kamienie razem z moczem. Za zapobieganie powstawaniu złogów w drogach moczowych oraz oczyszczanie i rozkruszanie ich mogą odpowiadać saponiny i związki krzemowe. Trzeba pamiętać ,że przygotowując herbatkę ze skrzypu należy ją gotować od 5 do maksymalnie 30 min, aby związki krzemowe mogły przejść do odwaru.