Przywrotnik pospolity to bylina należąca do rodziny różowatych, osiągająca 10-50 cm wysokości. Łodyga jest wzniesiona lub podnosząca się, rozgałęziona i owłosiona. Liście są  okrągło-nerkowate, o pofalowanej, nieowłosionej bądź kosmatej blaszce. Z długimi ogonkami, odcinkami brzegiem ząbkowane. Kwiaty są zebrane w luźne, szczytowe wiechy, niepozorne i żółtozielonkawe. Kwitnienie ma miejsce od maja do września. Owocem jest niełupka.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, ściągające i moczopędne. Ponadto wpływa hamująco na rozwój bakterii w przewodzie pokarmowym (przez co zmniejsza nasilenie biegunki i reguluje wypróżnienia) oraz reguluje pracę żołądka (zawarta w zielu substancja goryczowa pobudza wydzielanie soku żołądkowego) i jelit. Wywiera dobroczynne działanie na błony śluzowe jamy ustnej, gardła i zmniejszają ich stany zapalne, hamuje drobne krwawienia  z naczyń włosowatych i zmniejszają stany zapalne błon śluzowych przewodu pokarmowego. Stosowany zewnętrznie w postaci irygacji zmniejszają stany zapalne błony śluzowej pochwy oraz na skórę i tkankę łączną wykazuje właściwości regenerujące naczynia włosowate, stopniowe zanikanie plam i znamion na skórze oraz przywrócenie w tych miejscach prawidłowej odporności i elastyczności naskórka.

Surowcem zielarski jest ziele, które zawiera garbniki, saponiny, żywice, gorycze i sole mineralne.

Stosowanie:
Ziele przywrornika przyjmuje się w postaci odwaru. Przygotownie odwaru; należy zalewać łyżkę stołową ziela połową szklanki ciepłej wody, zagotować i odstawić na około 10 minut. Zaleca się pić dwa razy dziennie po pół szklanki odwaru pomiędzy posiłkami, pamiętając aby był on zawsze świeży i ciepły.

Jeśli objawy nie ustąpią po 3-4 dniach stosowania należy skontaktować się z lekarzem.